Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Τερέζα.
Σήμερα η Τερέζα θυμήθηκε ότι ήταν η πρώτη μέρα της άνοιξης, που ήταν και η αγαπημένη της εποχή. Μόλις σηκώθηκε από το κρεβάτι της κοίταξε από το παράθυρο και ο ήλιος τής ζέστανε γλυκά το πρόσωπο. Εκείνη την στιγμή η μαμά της μπήκε στο δωμάτιο και της είπε, ότι σε λίγο θα πάνε μια βόλτα έκπληξη. Η Τερέζα που τρελαινόταν για εκπλήξεις ετοιμάστηκε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Μπαίνοντας στο αυτοκίνητα προσπάθησε να μαντέψει τον προορισμό τους.
” Μήπως θα πάμε στο λούνα παρκ, στην αγαπημένη μου παιδική χαρά, μήπως στο ζωολογικό κήπο;”
Η απάντηση όμως που έπαιρνε ήταν συνέχεια η ίδια.
“Θα δεις Τερέζα. Κάνε λίγη υπομονή και θα δεις.”
Πραγματικά, έπειτα από λίγο το αυτοκίνητο σταμάτησε.
“Φτάσαμε”, της ανακοίνωσε η μαμά της.
Η Τερέζα κοίταξε από το παράθυρο του αυτοκινήτου και μαγεύτηκε από το γαλάζιο του ουρανού και το πράσινο που απλωνόταν παντού ολόγυρά της.
“Αυτή είναι η άνοιξη”, άκουσε τη μαμά της να λέει, καθώς προχωρούσαν οι δυο τους ανάμεσα στο χορτάρι και τα λουλούδια. Η Τερέζα δεν είχε ξαναδεί ποτέ στη ζωή της τέτοιο απέραντο κήπο. Άρχισε να τρέχει για να εξερευνήσει όσο καλύτερα μπορούσε το μέρος. Ανάμεσα στα χορτάρια υπήρχαν κάθε λογής αγριολούλουδα της άνοιξης σε μία ατελείωτη ποικιλία χρωμάτων και αποχρώσεων. Η Τερέζα ξάπλωσε κάτω τεντώνοντας το σώμα της και κοίταξε τον πεντακάθαρο ουρανό. Φαντάστηκε ότι ο ουρανός είναι η θάλασσα. Θυμήθηκε πόσο της είχε λείψει η θάλασσα, το κολύμπι και οι βουτιές. Ύστερα σηκώθηκε και μύρισε τα λουλούδια δίπλα της. Ήθελε να τα μυρίσει όλα. Το καθένα έκρυβε και από μία μοναδική μυρωδιά. Η μαμά της τη βοήθησε να μάθει ένα ένα τα ονόματα των λουλουδιών. Κυκλάμινα, λεβάντες, μαργαρίτες, σκυλάκια, παπαρούνες, ανεμώνες, καμπανούλες ήταν μερικά μόνο από τα λουλούδια που η Τερέζα κρατούσε στα χέρια της σφιχτά. Με αυτά θα έφτιαχνε το πιο όμορφο στεφάνι για να καλωσορίσει την άνοιξη. Είχε έρθει η ώρα να επιστρέψουν στο σπίτι. Η Τερέζα κοιτάζοντας το μαγικό τοπίο για τελευταία φορά ανοιγόκλεισε τα μάτια της σα να το φωτογραφίζει, για να το θυμάται για πάντα. Η σημερινή βόλτα με τη μαμά της ήταν πραγματικά μία τέλεια έκπληξη.
Κλείνοντας τα μάτια της για να κοιμηθεί εκείνο το βράδυ η Τερέζα, βρέθηκε με τη φαντασία της ξανά στον ίδιο κήπο, ξαπλωμένη ανάμεσα στα λουλούδια. Και έτσι με τη μυρωδιά της λεβάντας και του χαμομηλιού αποκοιμήθηκε γλυκά, πολύ γλυκά.
